Πέμπτη, Οκτωβρίου 19, 2006

ΑΜΛΕΤ Β’

Του Σαμ Μπόμπρικ

Πήγα, είδα και απήλθα απογοητευμένη.

Καταρχήν να ζητήσω συγνώμη από τους ηθοποιούς για το επερχόμενο θάψιμο γιατί ήταν όλοι τους εξαίρετοι, υπηρέτησαν άψογα τους ρόλους τους, γεμάτοι ζωντάνια και κέφι.

Πρόκειται για μια παρωδία του γνωστού σαιξπηρικού έργου. Μια κωμωδία με πολύ γέλιο, πολλές καλές ατάκες. Το κοινό καλείται να συμμετάσχει και να συμβάλει με έναν τρόπο άνετο και φιλικό.
Άλλα, αλλά...
Ασύνδετη και αποσπασματική. Υπερβολικά τα «φαρσικά» στοιχεία. Υπερβολικές οι σεξουαλικές αναφορές. Καυστηριασμός ελάχιστος, κι αυτός του σεναρίου, όχι του τι εκφράζει το original έργο.
Επίσης αισθάνθηκα ότι ο χώρος δεν ήταν κατάλληλος, ίσως να χρειαζότανε ένα μικρότερο θέατρο. Η σκηνή δε «γέμιζε» ούτε από τα σκηνικά ούτε από τους ηθοποιούς, και η πλατεία φάνταζε ιδιαιτέρως κρύα.
Αν και υπήρξαν πολλές στιγμές που δάκρυσα από το πολύ γέλιο, υπήρξαν και πάμπολες στιγμές που κοίταξα .το ρολόι μου αναρωτώμενη πότε θα τελειώσει.

Η απογοήτευση μου έγκειται φυσικά στο ότι άλλο περίμενα κι άλλο συνάντησα.
Το αθηνόραμα το έχει με τέσσερα αστέρια. Και τηρώντας το σύνηθες μου τελετουργικό, φτάνω στο θέατρο σχετικά νωρίς, καφεδάκι και μελέτη του προγράμματος ένα πρόγραμμα πολύ καλό, με ωραίες αναλύσεις του Άμλετ του Σαίξπηρ. Ναι, ήμουν φτιαγμένη για κάτι διαφορετικό.
Α, οι μεγάλες προσδοκίες είναι άτιμο πράγμα και εγκυμονούν κινδύνους, σε όλα στη ζωή και στο θέατρο φυσικά. Υποθέτω, αν πήγαινα να περάσω δύο ευχάριστες ώρες απλώς, μπορεί αυτός ο στόχος να είχε επιτευχθεί.

Παρολαταύτα υπάρχει κάτι που θέλω να κρατήσω. Αντιγράφω από το πρόγραμμα (που αντιγράφει από το «Σαίξπηρ ο Σύγχρονος μας» του Γιάν Κοτ) μια υπέροχη αλληγορία

«Ο τυφλοπόντικας σκάβει το χώμα αλλά ποτέ δε θα ξαναβγεί στην επιφάνεια. Νέες γενιές τυφλοπόντικων γεννιούνται ολοένα, σκάβουνε τη γη προς όλες τις κατευθύνσεις, και συνεχώς το χώμα τους πλακώνει. Ο τυφλοπόντικας έχει τα τυφλοποντικίσια όνειρα του. Για μεγάλο διάστημα είχε την αυταπάτη πως είναι ο άρχοντας της δημιουργίας, νόμιζε πως η γη, ο ουρανός και τα αστέρια είχανε πλαστεί για τους τυφλοπόντικες, πως υπάρχει ένας Θεός των τυφλοπόντικων, που έπλασε τους τυφλοπόντικες και τους υποσχέθηκε μια τυφλοποντικίσια αθανασία. Όμως ξαφνικά ο τυφλοπόντικας κατάλαβε ότι είναι ένας απλός τυφλοπόντικας, πως η γη, ο ουρανός και τα αστέρια δεν πλάστηκαν για χάρη του. Ο τυφλοπόντικας πονάει, νιώθει και στοχάζεται, ωστόσο τα δεινά του, τα αισθήματα του και οι στοχασμοί του δε μπορούν να αλλάξουν την τυφλοποντικίσια μοίρα του. Αυτός θα συνεχίσει να σκάβει το χώμα και το χώμα θα συνεχίσει να τον πλακώνει. Στο σημείο αυτό ο τυφλοπόντικας κατάλαβε ότι είναι ένας τραγικός τυφλοπόντικας

Και αντιγράφοντας από το πρόγραμμα πάλι
«Το δράμα των καταστάσεων που επιβάλλονται… Οι ρόλοι υπάρχουν στο σενάριο, και το σενάριο πρέπει να παιχτεί ως το τέλος άσχετα ποιοι είναι οι ήρωες.»

Αουτς, αυτό πόνεσε!





Παίζουν οι ηθοποιοί:
Χρήστος Κελαντώνης, Γιάννης Κοτσαρίνης, Βλαδίμηρος Κυριακίδης, Δημήτρης Μενούνος, Έφη Μουρίκη, Γρηγόρης Ποιμενίδης, Πάνος Σταθακόπουλος, Ελένη Τζώρτζη, Πρόδρομος Τοσουνίδης,
Σκηνοθεσία: Βλαδίμηρος Κυριακίδης

Στο θέατρο Νέο Ριάλτο


και συνεχίζει το καλοκαίρι στο θέατρο Παρκ

11 σχόλια:

elpida είπε...

Αφού λες γέλασες... Πάντως, ναι. Όταν πας περιμένοντας πολλά και φεύγεις ακάλυπτος, δεν είναι ωραία.
Κάποια λόγια όμως έχουν μεγάλο νόημα. Εύχομαι την επόμενη φορά που θα πας, να καλυφθείς 200%!

alcimede είπε...

ευχαριστώ ελπίδα μου

τα λόγια που αντιγράφω είναι από το πρόγραμμα ουχί από το κείμενο της παράστασης. Εκεί ούτε μία ατάκα δεν υπήρχε που να είπα ναι, αυτή με βάζει σε σκέψεις, ή είναι όμορφη, και θέλω να τη κρατήσω

bebelac είπε...

Δεν το είδα, και ευτυχώς με προφύλαξες! Τι έγινε το άλλο σου μπλογκ;;; το έσβυσες; μου λείπει πολύ. Γιατί καλό κορίτσι;;;

Sigmataf είπε...

Άουτς...
Όντως πόνεσε.

alcimede είπε...

καλημέρα μπεμπελακ
αισθάνομαι λίγο ένοχη που σε απέτρεψα από το να πας αλλά από την άλλη έχουμε τόσα άλλα ωραία να δούμε...
Το άλλο μπλογκ υφίσταται, απλώς αποσυνδέθηκε για λίγο από το προφίλ. Λινκ για να πας σε πολούς τους μπλογκοθεούς.
:)

καλημέρα σιγματαφ
όντως όντως

nuwanda είπε...

εγω παντως το ειχα δει πριν απο 5-6 χρονια που το ειχαν πρωτοανεβασει και δεν θυμαμι ποτε στη ζωη μου να εχω γελασει περισσοτερο. Ελπιζω να μπορεσω να το ξαναδω φετος

alcimede είπε...

καλησπέρα nuwanda
διαφορετικοί άνθρωποι, διαφορετικά γούστα
Πάντως, αν πάει κανείς όπως πάει σε μιά φάρμα για να περάσει δύο ευχάριστες ώρες τότε ναι έχει πολύ γέλιο.
Εμένα οι προσδωκίες μου το χαλάσανε.

uwanda είπε...

Καλημερα Αλκιμηδη,

η τελευταια φραση που γραφεις εχει το ζουμι. Οι προσδοκιες.

Ο αμλετ ειναι ενα κλασικο εργο που εμενα με καταπλακωνει (οπως και τα περισσοτερα δραματα του Σαιξπηρ).

Ο αμλετ ο Β του Κυριακιδη ηταν ξεκαθαρα μια extreme παρωδια στα ορια της γελιοποιησης - εργου και ηθοποιων. Παρ' όλα αυτα το τελικο αποτελεσμα ήταν εξοχως διασκεδαστικο.

Συμφωνω οτι εαν προσδοκουσε καποιος να παρακολουθησει μια δομημενη παρασταση καλσικης φορμας θα απογοητευοταν. Επισης, εαν προσδοκουσε καποιος να παρακολουθησει μια avant garde εκδοχη (σαν αυτες πχ που ανεβαζει ο Λιγναδης) θα απογοητευόταν διπλά.

Μετα την τρομακτικη επιτυχια που ειχε ο Αμλετ ο Β, Κυριακιδης προσπαθησε να αλλαξει ρεπερτοριο (πχ θυμαμαι τον Μπιλλυ τον Ψευτη). Μετριο αποτελεσμα. Προσπαθησε να επαναλαβει την επιτυχια του Αμλετ (πχ η παρωδια του Φρανκεσταιν). Λιγο καλυτερα αλλα οχι σπουδαια.

Το γεγονος οτι ξανανεβαζει μετα απο τοσα χρονια τον Αμλετ Β, προσωπικα με χαροποιει γιατι θελω να ξαναδω το εργο (ξεοντας εκ των προτερων οτι θα μου αρεσει λιγοτερο απο την πρωτη φορα), αλλα νομιζω οτι ειναι κατι σαν προσωπικη του ηττα.

alcimede είπε...

Καλημέρα nuwanda
Διαφωνούμε (ξανα!).
Παρωδία προσδοκούσα να δω αλλά καυστηριακή, εύστοχη, να αναδομεί και δομεί το έργο και το συγγραφέα.
Είδα φάρσα. Καλή, αλλά φάρσα.

nuwanda είπε...

μα βρε Αλκιμηδη, η διαφωνια ειναι η χαρα της ζωης!!! (ενταξει, μια απο τις χαρες.....)

εργα σαν τον Αμλετ ΙΜΗΟ δεν αναδομουνται. Η τα αποδιδεις by the book, η καινοτομεις (συνηθως αφαιρετικα και με τεραστιο ρισκο) σε συμβολισμους και νοηματα...

Προσωπικα ειμαι 100% υπερ της καινοτομιας, ακομη και οταν το αποτελεσμα δεν ειναι τοσο καλο. Γουσταρω τρελα να βλεπω φρεσκιες προσεγγισεις (πχ Ορεστεια του Λιγναδη - τον λατρευω αυτον!!, Σολνες του Κιμουλη κλπ)

Ο Αμλετ ο Β ειναι οντως μια ασυνδετη και επιφανειακη φαρσα η οποια ομως βγαζει τρομερο γελιο (βεβαια εγω μιλαω για την παλια παρασταση, δεν ξερω πως ειναι η τωρινη...)

δεν βρισκω τιποτε κακο σε αυτο, ουτε θα την εβαζα ομως ποτε διπλα σε "σοβαρες" προσπαθειες που αποσκοπουν να προβληματισουν - εκαστος στο ειδος του....

alcimede είπε...

nuwanda
σας παραπέμπω στο "Ολόκληρος ο Σαίξπηρ σε μία ώρα". Αναδόμηση και δόμηση και ξεπουπούλιασμα του Αμλετ σε 45 δευτερόλεπτα και αντιστρόφως